walai's profilespace walaiBlogListsGuestbookMore  |  Tools Help |
|
August 01 ชีวิตนี้สั้นนัก วันนี้เห็นนิมิตด้วยตาเปล่า แปลกมากๆ เห็นเป็นมุ้งผ้าสีข้าวครอบอยู่ในห้องทำงานของเรา เห็นชัดมากๆ ตอนนี้ไม่ค่อยอยากจะเชื่ออะไรกับนิมิตเท่าไหร่นัก ไม่อยากเอาใจเข้าไปข้องอีกแล้ว สู้ดูตามความเป็นจริงไม่ได้เลย เราไม่ต้องไปทุกข์ใจเพราะนิมิตอีก เพราะไปยึดติดกับสิ่งทีมองไม่เห็น ไม่รู้ว่าอะไรจริง อะไรเท็จ ไม่เคยรู้อะไรเลยแม้แต่สักอย่างเดียว ...
ตั้งแต่เช้าแล้ว วันนี้ดีตลอด สมาธิเริ่มกลับมา มันไม่แน่ไม่นอนจริงๆ รู้แต่ว่าเราต้องสะสมให้มากๆ ไม่นอนยาวเด็ดขาด ตอนก่อนที่นอนเพราะไม่สบาย เรารู้แล้วผลมที่ได้รับมันแตกต่างกันมากๆ นั่งนี่สมาธิยังเก็บเกี่ยวได้อย่างต่อเนื่อง ส่วนนอนนี่แทบจะไม่ได้อะไรเลย น้อยมากๆ ..
เวลาเราเหยียดขา เหยียดตัวให้เต็มที่บนโซฟาที่นั่งนะ แม๊ๆๆๆ มันช่างสุขซะจริงๆ เหมือนร่างกายได้ผ่อนคลาย ไม่เที่ยงเล๊ยแม้แต่สักอย่างเดียว ทุกอย่างไม่มีอะไรที่แน่นอนจริงๆเลย ทั้งๆที่รู้นะ แต่เราเองก็ยังไม่ค่อยจะทันมันนะ คือทันบ้างไม่ทันบ้าง
เมื่อกี้ก็ได้รู้เรื่องบางอย่างที่ชวนช็อคมา แต่บังเอิญมันวางไปเสียแล้ว เลยแค่ดู เพราะตัวเราเองก็ยอมรับว่าเราผิดพลาดมาตั้งแต่แรก คือไม่เคยรู้อะไรเลย แม้แต่สักอย่างเดียว จนถึงปัจจุบันนี้ก็ยังไม่รู้ สรุป อะไรจริงอะไรเท็จก็ยังไม่รู้ แต่ช่างเถอะ เดี๋ยวนี้ไม่อยากรู้อะไรอีกแล้ว รู้ไปก็เท่านั้น จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ ชีวิตใครชีวิตมัน ใครสร้างเหตุอย่างไร ผู้สร้างย่อมรับผลเอง ไม่มีเรื่องบังเอิญในโลกหรอก
หิวจริงเฟ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อยากกินมาม่าผัดมากๆๆๆๆๆๆ กลัวอ้วนหนอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ Comments (4)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://cid-3bbff7e5594790ce.spaces.live.com/blog/cns!3BBFF7E5594790CE!1440.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
